در تمام اديان الهي دستور العمال هاي بندگي و عبادت خداوند، كه به آنها احكام يا شرعيّات گفته مي شود وجود دارد، هر چند از حيث كيفيّت و كميّت متفاوت بوده اند. و از جمله آن احكام، نماز و روزه است كه از قوانين شرعي اديان الهي محسوب مي شوند .

امّا در رابطه با چگونگي و كميّت نماز و روزه دين يهود بايد گفت: نماز و روزه در آيين يهود همانند دين مقدّس اسلام نيست، كه به صورت مفصّل در كتب فقهي و حديثي مسلمانان ذكر شده است، بلكه در كتب يهوديان و مسلماناني كه در رابطه با احكام و شرعيّات يهود تحقيقاتي انجام داده اند به صورت خلاصه و بدون اشاره به جزئيّات ذكر گرديده است. كه ذيلاً به آنها اشاره مي شود:

1. نماز: يهوديها روزي سه بار نماز مي خوانند[1] و در بعضي از كتب خود به چگونگي و اوقات نماز پرداخته اند كه به قرار زير مي باشد:

براي هر فرد يهودي لازم است كه روزي سه نوبت نماز بخواند: الف: نماز اوّل يا نماز سحري (شحريت) از سحرگاه تا طلوع خورشيد خوانده مي شود. در اين نماز دست دعا به سوي خداوند يكتا دراز شده و از او مي خواهند كه به آنها سلامتي و روزي و عقل و فهم عطا كند.

ب: نماز دوّم (مينحا) از نيم بعد از ظهر تا پيش از غروب خورشيد خوانده مي شود .

ج: نماز سوّم ( عرويت) كه بعد از غروب آفتاب تا نيمة شب خوانده مي شود.

اين سه تا نماز از نمازهاي يوميّة يهوديان است. امّا نمازهايي هم هست كه در روزها و اعياد مخصوص مي خوانند. مانند نماز (سوسف) كه در روزهاي شنبه و اعياد ديني كه بعد از نماز سحر با خواندن فصلي از تورات آن را بجا مي آورند. [2]

و براي نمازهاي خود شرايطي هم ذكر مي كنند كه در موقع خواندن نماز اين شرايط بايد رعايت شود:

1. اذكار مخصوص در نماز بايد بدون فاصله گفته شود.

2. هنگام خواندن نماز بايد پاها به هم چسبيده شود و چشمها به پائين نگاه كند يا به كتابي كه در دست دارد.

3. اگر كتابي در دست ندارد بايد دستها را روي پائين سينه روي هم بگذارد.

4. به چيزي يا به كسي تكيه نكند. و از جلو او كسي عبور نكند.

5. نه سلام دهد و نه جواب سلام و غير اينها.

و مي گويند هر نمازي مورد قبول خداوند است ولي بهتر است كه نماز به صورت جماعت خوانده شود و در جماعت بايد حداقل ده مرد عاقل يهودي حضور داشته باشند، و بعضي از نماز ها را فقط با جماعت مي خوانند كه غير از نمازهاي يوميه است[3].

2. روزه: روزه داشتن قوم يهود به پرهيز از غذا و آب محدود نمي باشد و با لوازم و شعائر ديگر تؤام بوده كه به آنها اشاره مي شود:

الف: با قرباني.

ب: با دعا، ‌اعتراف به گناه و توبه.

ج: با پلاس پوشيدن و خاك يا خاكستر بر سر نهادن.

د: با قرائت تورات.

امّا ايام روزه داري در دين يهود، بر اساس يك طبقه بندي به سه طبقة اصلي تقسيم مي شود:

1. روزه هاي حكم شده در كتاب مقدس:

الف: روزة يوم كيپور يا روزة كفاره، كه مطابق تفسير علماي يهود، آيه29 تا 31 باب 16 سفر لاويان اشاره به آن دارد.

ب: روزة روز نهم از ماه(آو)، به مناسبت ياد كرد مصيبت ويراني بيت المقدّس.

ج: روزة روز هفدهم ماه (تموز)، به مناسبت رخنة دشمنان يهود به شهر اورشليم.

د: روزة روز دهم ماه (طوت)، در يادبود محاصرة شهر اورشليم توسط پادشاه بابل.

ه: روزة روز سوّم ماه (تيشري)، موسوم به روزة جه ليا.

و: روزه روز سيزدهم از ماه آذار، موسوم به روزه استر[4].

2. روزه هاي تعيين شده توسط ربي ها: ربي ها و علماي يهود روزه هايي را، بويژه براي تقويت روح معنوي مردم مشخص كرده اند.

الف: دوره ده روزة توبه و تأديب نفس، از روز اوّل ماه (تيشري) تا دهم (تيشري).

ت: اوّلين دوشنبه پس از عيد فصح و سكوت.

ج: روزه در طول سه هفته سوگواري، از 17 ماه تموز تا نهم ماه (آو).

د: روزة آخر هر ماه موسوم به يوم كيپور كوچك.

ه: روزة نخست زادة پسر، اين روزه نمادي از تقديس نخست زادة يهودي.

و: روزه گرفتن به منظور يا دكرد وقايع تاريخي كه در طول تاريخ يهود اتّفاق افتاده است.

3. روزه هايي كه شخصي است. اين روزه ها وقت مشخصي ندارد و با توجّه به رخداد پيش آمده براي افراد از سوي آنها روزه گرفته مي شود. مانند:

الف: سالگرد فوت والدين يا معلم.

ب: روزة عروس و داماد در روز ازدواج تا هنگام مراسم.

ج: اگر صفحه اي از اسفار خمسه در حضور كساني به زمين افتد، افراد حاضر يك روز روزه مي گيرند[5].

د: در روزة ميثنائي، اعضاي دادگاه ها، روزي كه حكم مرگ كسي را صادر مي كردند روزه مي گرفتند.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:

1. نيايش روزانة يهود، سيدور، يشارم، ترجمه: دكتر يونس حمامي.

2. احكام و مقدّرات حضرت موسي ـ عليه السلام- لوي، حبيب.

3. اصل و نسب دينهاي ايران باستان، عبدالعظيم، رضايي.

پي نوشت ها:

1. آل اسحاق، مذاهب و اديان، انتشارات حوزة علمية. 1357 شمسي، جلد 1، صفحه 225.

2. فرهنگ و بينش يهود (مقطع ابتدائي و متوسطه)، ناشر: تعليمات ديني كليميان، 1382 شمسي، تهران.

3. شرعيّات يهود، به اهتمام: هارا، يديديا، آذر حيان، بي نا، و بي تا، صفحه 22 و 25.

4. مبلغي آبادي، عبدالله، تاريخ اديان و مذاهب جهان تا قرن 20، سينا، قم،1373 شمسي. جلد 2، صفحه 638 -618، ره توشةْ راهيان نور، سازمان تبليغات اسلامي قم، سال 1376 شمسي، صفحه 206 و 209.

5. همان، صفحه 207، 209 و كتاب تاريخ اديان و مذاهب جهان، صفحه 637 ـ 619 و شرعيّات يهود صفحه 24.

 

http://www.adyan.porsemani.ir/content/نماز-و-روزه-در-دين-يهود

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

گزارشی از مراسم تجلیل از استاد قاسم جوادی مراسم پاسداشت تلاش‌های فراوان جناب...
این مقاله در شماره 4 نیستان ادیان و مذاهب به چاپ رسیده است. سيد مرتضي حسيني...
گزارش کتاب فرزند هرات ارج نامه نجیب مایل هروی  (به کوشش: علی اوجبی) سید جمال...
گزارش نشست علمی (بازشناسی آثار و اهمیت فعالیت های پژوهشی نجیب مایل هروی) اشاره در...
این نشست علمی که از سوی انجمن علمی ادیان و مذاهب با همکاری گروه علمی ادیان ومذاهب...
بزرگداشت شيخ نمر باقر النمر با همکاري انجمن اديان و مذاهب و انجمن هاي موسسه زبان...
 اين نشست كه از سوي گروه اديان و مذاهب مجتمع آموزش عالي امام خميني( و با همكاري...
این نشست که از سوی انجمن علمی ادیان و مذاهب با همکاری گروه علمی ادیان و مذاهب و...
برگزاری مراسم محرم در اندونزی، در شهر پاریامان نزدیك شهر پادانگ ، پایتخت استان...
 شناسنامه موسوعه الموسوعة الفقهيه، وزارت اوقاف و شئون اسلامي‌كويت، چاپ پنجم،...
در اين مقاله مراسم عاشورا و شهادت امام حسين عليه السلام در حماسه‌هاي مالايي‌هاي...
گزارشی از فعالیت‌های اسماعیلیه پس از طالبان در افغانستان     جغرافیای انسانی...
دومین کرسی آزاد اندیشی تحت عنوان (وضعیت مطالعات اسلامی – شیعی در آلمان) با سخنرانی...
  در نشست علمی ­ای که روز سه شنبه 4/12/94 از سوی انجمن علمی ادیان و مذاهب حوزه، در...
عنوان نشست: «جایگاه عاشورا و منابع عاشورایی در مذهب زیدیه»عاشورا،...