نيستان اديان و مذاهب تلاش دارد وحدت و يگانگي جوهره اديان الهي را آشكارتر ساخته و در صورت لزوم به نقد وبررسي آنان بپردازد.
تلاش نيستان معرفي هر چه بيشتر اديان و باورهای دينی است. چرا که بی توجهی به حقايق موجود در اين اديان به سان انکار حقايق و ظلم آشكار به حقيقت و دور شدن از مسير تقوا است. و هر چند كه آموزه‌هاي ناسره در ميان آنها بسيار باشد اما ملاك داوري در ميان آنها همان آيه شريفه:(وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْم عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَی) خواهد بود. توجه به آموزه‌های اديان و مذاهب ديگر و ميراثی که در طول ساليان دراز در هر يك از آنها شكل گرفته، مي‌تواند تجربه‌ای مفيد برای ساير دينداران از ديگر اديان و مذاهب باشد. و در اين داد وستد، ميوه دانايی و بيداری شکوفا شده و عطر آن در فضای کنونی که مملو از انواع مکاتب و ايدئولوژی های نو ظهور است، پراکنده مي‌شود و از شدت دشمني با آموزه های اديان الهی مي‌کاهد.
زيستن در قالب انسان مذهبی و متدين اگر چه در نگاه کوتاه فکران اندکی متحجرانه مي‌نمايد اما تجربه‌ی دنيای معاصر و گرايش خيل عظيم مردم به سمت اديان پس از گذر از بسياری از مکاتب و ايدئولوژی الحادي، گويای اين است که تنها راه سعادت بشر چنگ زدن به اديان الهی است. هر يک از اين اديان در شکل‌گيری مرتبط با وحی بوده‌اند و به سان خانی گسترده هستند که به قدر ظرفيت خود در صدد تامين آسايش مردم و ايجاد قسط و عدل که هدف اساسی و اولی انبياء الهی است بوده‌اند . اگرچه هر يک از آنها در خلال گذر از پيروان آن دستخوش تغييرات فراوان شده و بعضا از جوهره اصلی خود فاصله گرفته‌اند اما وجود آنها با همين وضعيت فعلی بسی بهتر از ساير مکاتب ذهن آلوده بشری و ناکارآمد بوده است.
به راه باديه رفتن به از نشستن باطل که گر مراد نيابم به قدر وسع بکوشم
بازنگری جوهره اديان و مذاهب و بررسی هدف اصلی بعثت انبياء عليهم السلام و رونمايی از آموزه‌های اصلی آنها مي‌تواند در شناخت اديان رهنمون باشد.
احترام به ساير اديان نه امری ثانوی و تحميلی يا مصلحتی بلکه برخاسته از مباني اسلامی و مذهبی است و اين راهبرد و استفاده نکردن از عبارات ناشايست نسبت به ديگر اديان و جدال احسن، برگرفته از دستورات صريح بزرگان دين اسلام بوده است. که مصداق‌هاي آن در سيره معصومان عليهم السلام بسيار است و همچنين استناد به آموزه‌های ديگر اديان در سيره معصومان ما نيز وجود دارد(ر.ک:تحف العقول 293) اين ملاحظات مي‌تواند در کنار نقد هر باور دينی از درون آن دين و با کمک آموزه‌های آن دين نقش کليدی در روشنگری و اقناع ديگران در تعالی انديشه‌های دينی داشته باشد.
همچنين با نگاهی که اهل البيت عليهم السلام نسبت به ساير پيروان اديان و مذاهب داشته‌اند در مي‌يابيم که هدايت الهی بسی فراتر از مجموعه‌ای از اعمال و مناسک منحصر در يک دين است. و به حکم آيه شريفه (وَقُلْ ءَامَنتُ بِمَآ أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ وَأُمِرْتُ لأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ لَنَآ أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ لا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ ) الشوری/15 ( به هر کتابی که خدا نازل کرده ايمان آورده‌ام و مامورم که در ميان شما عادلانه رفتار کنم خداوند پرودگار ما و شماست نتيجه اعمال ما از آن ما و نتيجه اعمال شما از آن شما و خصومتی در ميان ما نيست و خداوند ما و شما را در يک جا جمع مي‌کند و بازگشت همه به سوی اوست) در می يابيم که اراده الهی از ورای اين اديان و بر فراز آنها ساری و جاری است و حرکت بندگان و صيرورت آنها به سوی اوست.
نكته ديگر اينكه نمي‌توان با صرف رنگ و لعاب پوسته يک دين و رفتار پيروان آن دين در مورد کل آموزه‌های آن داوري کرد. با اين پيش فرض که فاصله گرفتن از روح و جوهره آن و توجه به ظاهر و پوسته، بدون اينکه نقش واسطه‌ای در اعتلای انسان در رسيدن به جوهره دين و اتصال انسان به مبداء داشته باشد مذموم و مردود شمرده شده است. که در اين زمينه سخن امام سجاد عليه السلام در مورد مناسک حج و هدف اصلی آن در )حديث شبلی( به خوبی بيانگر مقصود است و به خوبي آشکار مي‌سازد که داوري ما نبايد بر اساس افعال پيروان جاهل آن دين باشد. اين مساله نه تنها در مورد پيش داوري ديگران نسبت به ما ساري است بلکه ما نيز مي بايست در قضاوت افعال ديگر پيروان اديان به جوهره‌ آن دين توجه داشته باشيم و بدانيم که رسيدن به سرچشمه با وجود اين نوع تفکرهای متحجرانه و نبود بيداری فکری بسی سخت و صعب مي‌نمايد.
و در سختی مسير و صعوبت آن همين بس که تمام انبياء و بزرگان دين در مسير اصلاح جامعه و فهماندن گوهر دين، بدون استثناء متهم به ديوانگی و مخالفت با باورهای دينی زمانه بوده‌اند. (كَذَلِكَ مَآ أَتَى الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِن رَسُولٍ إِلاَّ قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ) و مشکل اصلی و اولي انبياء در مسيرشان نه ثروتمندان و صاحبان مقام، بلکه به ظاهر دينداران، و متحجران بودند كه با داشتن حجابهايی که خود از تصورات غلط از دين ساخته بودند سد بزرگی در مسير نور هدايت الهي بوده‌اند و همين افراد نقش اساسی در مخدوش جلوه نمودن آن دين داشته و دارند.
با اين حال آنچه وظيفه تک‌تک متدينان و انديشمندان است پيروی و گام نهادن در راه بازشناسی هدف اصلی انبياء الهی و گذر از قشر به مغز است در عين حال که کما کان به ظاهر دين احترام گذاشته و برای آن نقش مقدمی قائل باشند. و با شناخت جوهره دين و رويکرد دوباره به مقدمات و ظواهر دين، آن دسته از آنها که برساخته جاهلان و کوته فکران و يا متحجران آن دين بوده حذف کرده و در صدد حفظ و حراست از تعاليم اصيل آن دين باشند. و در معرفی و يا شناخت آن از اين سوء تفاهم بدور باشند.
نيستان اديان و مذاهب نيز در صدد ارائه باوری صحيح نسبت به آموزه‌های اديان و مذاهب اسلامی است و در عين حال با معرفی مذهب تشيع که با داشتن ميراث ارزشمند اهل البيت عليهم السلام همچون نگينی در ميان ساير مذاهب مي‌درخشد سعی در ياری برادران خود در ساير فرق و اديان الهی دارد.
از اينرو نيستان اديان ومذاهب از مقالات و نقدهای نويسندگان محترم که با رويکری کاملا علمی و بدور از تعصب و يکسو نگری و ظاهر‌گرايی نوشته شده و در صدد بيان آراء و انديشه‌های ديگر اديان و مذاهب و يا نقد آنها با کمک آموزه‌های اصلی و منابع اوليه باشد استقبال مي‌نمايد.